- พื้นที่
- สถานีเกียวโตและฝั่งคาราสุมะ
- ฝั่งที่นั่ง
- ที่นั่ง E สำหรับชมทาวเวอร์
- เวลา
- ช่วงเดินทางมาถึงหรือออกจากเกียวโต
- ควรมองตรงไหน
- ที่นั่ง E ใกล้สถานีเกียวโตมองหายอดหอคอยระหว่างอาคาร เมื่อลงจากรถไฟแล้ว ลองแวะสำรวจลานและพื้นที่ด้านในสถานี
เรื่องราว
หอคอยสีขาวและสถานีที่ต้อนรับคุณสู่เกียวโต
เมื่อชินคันเซ็นเข้าใกล้หรือออกจากเกียวโต ให้มองทางฝั่งที่นั่ง E เพื่อหาหอคอยสีขาวเพรียวที่มีจุดชมวิวทรงกลม ข้างกันนั้น อาคารสถานีทอดยาวไปตามราง ภายในมีทั้งโรงแรมและโรงละคร ก่อนจะไปวัดแห่งแรก ยังมีสิ่งน่าสังเกตตรงประตูสู่เกียวโตแห่งนี้
มองหาหอคอยจากบนรถไฟ แล้วชมอาคารสถานีที่ทอดยาวค่อย ๆ ปรากฏขึ้น หากลงที่เกียวโต ให้ไปทางทิศเหนือหรือฝั่งคาราสุมะเพื่อเงยชมทาวเวอร์ จากนั้นค่อยสำรวจโถงและลานของสถานี การได้เห็นสถานที่เดิมทั้งจากรถไฟและขณะเดินเท้าช่วยให้มองเห็นรูปทรงและความเชื่อมโยงกับเมืองได้ชัดขึ้น
ความเป็นมา
ใกล้สถานีเกียวโต หันไปมองทางหน้าต่างที่นั่ง E
เกียวโตทาวเวอร์ตั้งอยู่ทางเหนือของสถานี ฝั่งที่นั่ง E ของโทไคโดชินคันเซ็น หากเดินทางจากโตเกียวไปทางชินโอซากะ ให้มองก่อนถึงเกียวโต หากเดินทางไปโตเกียว ให้มองหลังออกจากสถานี อาคารใกล้เคียงและหลังคาชานชาลาอาจบังหอคอยบางส่วน จึงควรจำจุดชมวิวทรงกลมและยอดสีแดงไว้ก่อน
ในภาพแรก หอคอยสีขาวสูงพ้นหลังคาทรงคลื่นของมหาวิทยาลัยศิลปะเมืองเกียวโต ในภาพที่สอง เห็นเพียงจุดชมวิวและยอดหอคอยเหนือหลังคาโรงแรม เมื่อรถไฟเคลื่อนผ่าน หอคอยเดียวกันเผยให้เห็นลำตัวส่วนต่าง ๆ โดยมีฉากหน้าเปลี่ยนไป
ทางตะวันออกของสถานี หอคอยและอาคารสถานีอาจปรากฏอยู่ในหน้าต่างเดียวกัน เมื่อเข้าใกล้ จุดสังเกตเหนือเมืองจะค่อย ๆ ลับหลังอาคาร ขณะที่ผนังและหน้าต่างสถานีเต็มพื้นที่ในมุมมอง การเปลี่ยนแปลงสั้น ๆ นี้เป็นส่วนหนึ่งของความเพลิดเพลินเมื่อเดินทางมาถึง
ความเป็นมา
ประภาคารของเมือง
เกียวโตทาวเวอร์ Nidec สูง 131 เมตร ตั้งอยู่ตรงข้ามทางออกด้านเหนือของสถานี หรือฝั่งคาราสุมะ รูปทรงสีขาวเพรียวของหอคอยเป็นสัญลักษณ์ของประภาคารในเมืองที่ไม่มีชายฝั่ง ผู้ดูแลอธิบายว่าหลังคากระเบื้องแบบดั้งเดิมของเกียวโตเปรียบเสมือนคลื่น โดยมีทาวเวอร์ส่องประกายเหนือเมือง
ในภาพถ่ายกลางวัน ลำตัวสีขาวโดดเด่นตัดกับท้องฟ้าสีฟ้าและนำสายตาขึ้นไปยังจุดชมวิวทรงกลม รูปทรงที่ชวนให้นึกถึงการเฝ้ามองทะเลกลายเป็นจุดสังเกตสำหรับผู้เดินทางมาถึงเมือง เมื่อรู้แนวคิดนี้ คุณจะมีเหตุผลให้มองอาคารรอบข้างควบคู่ไปกับตัวทาวเวอร์
ยามค่ำคืน ทาวเวอร์ส่องสว่างเหนือแสงไฟของอาคารและถนน นอกจากไฟสีขาวตามปกติแล้ว ยังใช้ไฟหลากสีในโอกาสต่าง ๆ รวมถึงแคมเปญรณรงค์ เว็บไซต์ทางการแจ้งข้อมูลการเปิดไฟในแต่ละวัน
ความเป็นมา
หอคอยทรงเรียบที่สร้างขึ้นในปี 1964
จุดชมวิวเปิดให้เข้าชมเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 1964 ซึ่งเป็นปีที่โทไคโดชินคันเซ็นเริ่มให้บริการและกรุงโตเกียวเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิก ก่อนหน้านั้นเป็นที่ตั้งของไปรษณีย์กลางเกียวโต การย้ายไปรษณีย์เปิดทางให้เกิดศูนย์กลางการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมแห่งใหม่
สถาปนิกคือ Mamoru Yamada ซึ่งเป็นที่รู้จักจากอาคารที่ใช้เส้นโค้ง แทนที่จะใช้โครงเหล็กแบบทั่วไปภายในหอคอย แผ่นเหล็กที่เชื่อมต่อกันประกอบเป็นเปลือกโครงสร้าง พื้นผิวสีขาวต่อเนื่องของทาวเวอร์สัมพันธ์กับวิธีการก่อสร้างนี้
มองเลยจุดชมวิวไปยังลำตัวเพรียวด้านล่าง หลังคาสถานีเผยให้เห็นโครงสร้างที่ประกอบด้วยชิ้นส่วนแยกกันหลายส่วน ส่วนทาวเวอร์มีพื้นผิวต่อเนื่อง อาคารสองหลังข้างสถานีเดียวกันนี้มีรูปทรงแตกต่างกันอย่างชัดเจนให้ลองเปรียบเทียบ
ความเป็นมา
ข้างหอคอยคืออาคารสถานีที่ทอดยาว
เมื่อพบเกียวโตทาวเวอร์แล้ว ลองลดสายตาลง ทางตะวันออกของสถานี คุณจะเห็นปีกโรงแรมและโรงละครเกียวโตจากบนรถไฟ ในภาพถ่ายมีชื่อโรงละคร 京都劇場 อยู่บนผนังสีเทา เหนือขึ้นไปเป็นแถวหน้าต่างโรงแรม และมองเห็นจุดชมวิวของทาวเวอร์ทางด้านขวา
สถานีแห่งนี้เป็นที่ขึ้นรถไฟ แต่ยังเป็นอาคารขนาดใหญ่ที่มีทั้งที่พัก ร้านอาหาร และโรงละคร แถวหน้าต่างและผนังกว้างบอกใบ้ถึงกิจกรรมส่วนอื่น ๆ ของชีวิตเมืองที่รวมอยู่รอบประตูสู่ระบบรางแห่งนี้
อาจมีชินคันเซ็นอีกขบวนแล่นผ่านฉากหน้า แทนที่จะพยายามมองอาคารทั้งหมดในคราวเดียว ลองสังเกตรายละเอียดอย่างหน้าต่างโรงแรมหรือตัวอักษรบนโรงละคร เพื่อให้เห็นขนาดของอาคาร พอลงจากรถไฟแล้วค่อยไปสำรวจพื้นที่ภายในขนาดใหญ่
ความเป็นมา
หุบเขาใต้หลังคากระจก
เมื่อลงจากรถไฟ ลองเข้าไปในอาคารสถานีเพื่อพบพื้นที่ภายในขนาดใหญ่ที่มองไม่เห็นจากหน้าต่าง อาคารสถานีแห่งที่สี่ของเกียวโตแห่งนี้เปิดใช้ในปี 1997 ออกแบบโดย Hiroshi Hara คำอธิบายการออกแบบอย่างเป็นทางการเล่าว่าผังถนนของเกียวโตโบราณเป็นแรงบันดาลใจในการวางผัง โดยมีทางเข้าออกที่สอดคล้องกับถนนคาราสุมะและมุโรมาจิ
โถงกลางออกแบบให้คล้ายหุบเขา โดยมีพื้นที่ลดหลั่นต่อเนื่องไปทางตะวันออกและตะวันตก หลังคากระจกและโลหะคลุมพื้นที่กลาง ลองไล่สายตาจากผู้คนและทางเดินขึ้นไปถึงหลังคา แล้วจะเห็นขนาดของภูมิทัศน์ภายในนี้ชัดขึ้น
เมื่อรีบเดินผ่าน หลังคาอาจกลืนไปกับฉากหลัง ลองหยุดมองแนวโครงสร้างและแสงธรรมชาติที่ส่องผ่านกระจก นี่คืออีกอาคารหนึ่งที่ได้รับแรงบันดาลใจจากแนวคิดเกี่ยวกับเกียวโต ก่อนเริ่มเที่ยววัด
ความเป็นมา
ลงที่คาราสุมะแล้วเปรียบเทียบวิว
หากจะเดินไปยังทาวเวอร์ ให้มุ่งหน้าไปฝั่งคาราสุมะและทางออกกลางทางเหนือของสถานี ชินคันเซ็นอยู่ทางใต้ ทั้งสองฝั่งเชื่อมกันด้วยทางเดินสาธารณะในแนวเหนือ–ใต้ เส้นทางเดินสองนาทีที่ระบุบนเว็บไซต์ทางการของทาวเวอร์เริ่มจากทางออกกลาง JR ฝั่งเหนือ ไม่ใช่ชานชาลาชินคันเซ็น
เมื่อออกมาด้านนอก หอคอยที่คุณเคยเห็นแวบ ๆ ระหว่างอาคารจะกลายเป็นสิ่งที่เงยชมได้จากถนน ลองเลื่อนสายตาจากทาวเวอร์สีขาวไปยังอาคารข้างเคียง แล้วหันกลับมามองสถานี อาคารเดียวกันมีสองด้านที่ต่างกันมาก ทั้งแนวอาคารยาวที่เห็นจากรางรถไฟและทางเข้าขนาดใหญ่ฝั่งคาราสุมะ
หากอยากชมจากมุมสูง ลองไปที่ลานคาราสุมะโคจิบนชั้น 4 ฝั่งตะวันออกของอาคารสถานี ซึ่งมองเห็นทาวเวอร์ได้ Skyway บนชั้น 10 เชื่อมฝั่งตะวันออกกับตะวันตกด้วยทางเดินยาว 185 เมตร สูงจากพื้นดิน 45 เมตร ตรวจสอบคู่มือลานอย่างเป็นทางการเพื่อดูเวลาเปิดให้เข้าปัจจุบัน
กลางวันให้สังเกตเส้นขอบสีขาวของทาวเวอร์ ส่วนยามค่ำคืนให้มองแสงไฟเหนือถนน หากมีเวลาระหว่างการเดินทาง ลองเปลี่ยนระดับความสูงและระยะห่างจากสถานี จุดสังเกตที่เห็นจากหน้าต่างรถไฟจะกลายเป็นวิวแรกของเกียวโตที่ได้เดินชมด้วยตัวเอง
สำรวจพื้นที่ต่าง ๆ ของสถานีเกียวโตในคู่มือสถานีโตเกียวและเกียวโตของเรา →
อีกฝั่งหนึ่ง: โทจิ
อ่านเพิ่มเติม
เอกสารอ้างอิง
คำแนะนำทางการและบันทึกวิวจากหน้าต่าง
- เกียวโตทาวเวอร์ Nidec: ประวัติ การออกแบบ โครงสร้าง และแสงไฟ (PDF ภาษาอังกฤษ)
- เกียวโตทาวเวอร์ Nidec: การเดินทางจากสถานี
- เกียวโตทาวเวอร์ Nidec: รายละเอียดสถาปัตยกรรมและแสงไฟ (ภาษาญี่ปุ่น)
- อาคารสถานีเกียวโต: การออกแบบและประวัติ (ภาษาญี่ปุ่น)
- อาคารสถานีเกียวโต: ลานและ Skyway (ภาษาญี่ปุ่น)
- โรงละครเกียวโต: ที่ตั้งและการเดินทาง (ภาษาญี่ปุ่น)
- มหาวิทยาลัยศิลปะเมืองเกียวโต: แนวคิดวิทยาเขตแห่งใหม่

