ภูเขาอิบุกิที่ครอง หน้าต่างช่วงเซกิงาฮาระ

เรื่องราว

อิบุกิเป็นภูเขาแบบไหน?

อิบุกิเป็นยอดโดดเดี่ยวสูง 1,377 ม. คร่อมไมบาระในชิงะกับเซกิงาฮาระ/อิบิงาวะในกิฟุ เป็นยอดสูงสุดของเทือกเขาอิบุกิ ไม่มีภูเขาใหญ่ล้อมรอบจึงขึ้นจากที่ราบเกือบลำพัง ทำให้ดูยิ่งใหญ่จากหน้าต่างเกินกว่าตัวเลขความสูง เป็นหินปูนเป็นหลัก ฝั่งตะวันตกยังทำเหมือง ส่วนยอดมีพืชอัลไพน์เฉพาะถิ่น และอยู่ใน ‘100 ภูเขามีชื่อของญี่ปุ่น’ ของฟุคาดะ คิวยะ โคจิกิกับนิฮงโชกิบันทึกว่าเจ้าชายยามาโตะทาเครุต่อสู้กับเทพประจำภูเขาที่นี่ ปัจจุบันมีรูปปั้นพระองค์บนยอด ช่องทางแคบเซกิงาฮาระตรงเชิงเขาคือสนามรบวันที่ 21 ตุลาคม 1600 ที่พันธมิตรตะวันออกของโทกุงาวะ อิเอยาสุชนะกองทัพตะวันตกของอิชิดะ มิตสึนาริในวันเดียว กำหนดระเบียบการเมืองญี่ปุ่นตลอดราว 260 ปีของยุคเอโดะ

หากเดินทางจากโตเกียวไปชินโอซาก้า ให้เริ่มมองหน้าต่างขวามือ (ที่นั่ง E) ในช่วงกิฟุฮาชิมะ → ไมบาระ หากมุ่งหน้าไปโตเกียว ลำดับจะกลับกัน และที่นั่ง E เดิมจะอยู่ซ้ายมือ

สิ่งที่น่าชม

อิบุกิเปลี่ยนใบหน้าตามฤดูอย่างไร

ฤดูหนาวอิบุกิรับเมฆหิมะจากทะเลญี่ปุ่นเต็มแรง สันเขาและลาดกลางส่วนใหญ่ขาวสว่าง วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 1927 วัดความลึกหิมะได้ 11.82 ม. ซึ่งยังได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการว่าเป็นสถิติลึกที่สุดของโลก กลางฤดูหนาวสันขาวตัดฟ้าอาจครองหน้าต่างอยู่นาน

ต้นใบไม้ผลิภูเขามีรูปลักษณ์ก้ำกึ่งที่โดดเด่น หิมะยังค้างบนที่สูง แต่ลาดรับแดดละลายก่อน เกิดแถบขาวสลับเทาน้ำตาลอ่อน ไม่ขาวทั้งหมดและยังไม่เขียวเต็มที่ เป็นภาพเปลี่ยนผ่านที่น่าจดจำจากรถไฟ

ฤดูร้อนลาดกลาง รวมถึงลานสกีเดิม กลายเป็นเขียวเข้ม พืชอัลไพน์หายากบานใกล้ยอด ฤดูใบไม้ร่วงป่าผลัดใบและทุ่งหญ้าเปลี่ยนเป็นน้ำตาลแดงให้ขอบเขาคมขึ้น มีภูเขาไม่กี่แห่งตามโทไคโดชินคันเซ็นที่เปลี่ยนมากขนาดนี้ตามฤดู

ลาดตะวันตกมีเหมืองหินปูนใหญ่ที่บริษัทปูนซีเมนต์รายใหญ่ยังดำเนินงานอยู่ มองใกล้จะเห็นขนาดงานชัด แต่จากรถไฟรูปร่างภูเขาทั้งลูกยังติดตาที่สุด การรู้ว่านี่คือภูเขาที่ทั้งใช้ประโยชน์และอนุรักษ์เพิ่มมิติให้วิว

จากที่นั่ง A

ภูเขาอิบุกิจากที่นั่ง A

ใกล้ไมบาระ ทางโค้งทำให้อิบุกิปรากฏจากที่นั่ง A มองพ้นทุ่งและเนินต่ำหาภูเขาที่มีรอยเหมืองสีอ่อนตรงซ้ายสุดของภาพ เป็นมุมต่างจากวิวใหญ่ทางที่นั่ง E